کی گفته که زبان فرّاره ؟!

کی گفته که زبان فرّاره ؟!

زبان فرّاره ؟

نه ، معلومه که نه 🙂

هر زبانی ، مثل هر مهارت دیگه ای ، بعد از یادگیری صحیح و اصولی و مرور ، ملکه ی ذهن می شه و بعد از اینکه ملکه ذهن شد هم فقط کافیه که باهاش در ارتباط باشیم ؛
چون واقعیت مهم اینه که آدم حتی اگر به زبان مادری خودش هم برای مدتی طولانی صحبت نکنه ، فراموشش می کنه و در عمل ، موقعی که میخواد صحبت کنه ، لغت های کمتری ، برای بیان کردن منظورش ، به سرعت به یادش میان و هِی مِن مِن می کنه تا لغت های مناسب رو به یاد بیاره و بتونه جملاتش رو تکمیل کنه ،

خُب حالا که چی ؟ پس زبان مادری خودمون رو هم یاد نگیریم ؟! چون ممکنه که روزی روزگاری ، جایی بریم که مثلاً برای مدتی نتونیم به زبان مادری خودمون صحبت کنیم ! خنده داره نه ؟!

بله خنده داره ! دقیقاً به همون اندازه که کسی مدعی بشه زبان انگلیسی فرّاره و به همین دلیلِ واهی و بی اساس ، از خیرِ یادگیریش بگذره !

این طرز فکر که زبان فرّاره ! پس چون فرّاره ، بهتره که از خیر یاد گرفتنش بگذریم ! یا هر جا در صحبت به زبان انگلیسی ، کم آوردیم ، بندازیم گردن فرّار بودنش ! صرفاً یک بهانه واهی و بی اساس هست برای اوندسته از افرادی که در مقابل تلاش کردن و یادگیری مقاومت دارن !

زبان انگلیسی و کلاً هر طور مهارتی ، اگر با روش استاندارد و اصولی، یاد گرفته بشه ، با خودش لذتِ شیرین و دلچسبِ ” حرفه ای شدن ” رو به همراه میاره 🙂

درست مثل رفتن به یه محلی می مونه که تا به حال به اونجا نرفتیم ، روز اول با در دست داشتن آدرس به اون محل می ریم ، اما بعد از چند بار رفتن به اون محل ، دیگه به آدرس برای رفتن به اونجا هیچ نیازی نداریم ، چون بعد از یکی دو بار رفتن به اون محل ، مسیر رسیدن به اون محل ، در مغز ما طبقه بندی ، محکم و حَک می شه ( وارد ناخودآگاهِ مغز ما می شه و  به اصطلاح ؛ ملکه ذهنمون می شه ) در این مرحله ، بدون اینکه اصلاً فکر کنیم ، به اون محل می رسیم ،
حالا آیا منطقیه که متعجب باشیم که چرا آدرس محلی رو که آخرین بار سه سال قبل ! به اونجا رفتیم ، یادمون نمیاد ؟! نه منطقی نیست ، بلکه طبیعی هست که یادمون نیاد ، چون همونطور که گفتیم ، آدم حتی زبان مادری خودش رو هم اگر به طور مداوم صحبت نکنه ، یادش میره ، چه برسه به آدرس محلی که آخرین بار سه سال قبل به اونجا رفته !
چون از جمله قوانین مغز اینه که : حتی مطالبی هم که ملکه ذهنمون می شن ، نیاز به مرور دارن ، نیاز به این دارن که باهاشون در ارتباط مداوم باشیم ، مرور کردن ، مثل آب و غذا رسوندن و مراقبت کردن از اطلاعاتی هست که در طبقات مختلف مغزمون ، داریم ازشون نگهداری می کنیم 🙂 این یه قانونه و خبر خوب اینه که ؛ قانون آسون و لذتبخشی هم هست ، چرا ؟
چون لذتبخشه که ببینیم چیزی رو که روز اول شاید با کمی تلاش یاد گرفتیم ، با کمی مرور ، حالا به راحتی و بدون فکر کردن ، به یادمون میاد و کارمون رو در کسری از ثانیه ، راه میندازه 🙂
در خصوص یادگیری زبان انگلیسی هم ، فقط افرادی که نمی خوان این یکی دو بار طی کردنِ مسیر یادگیریِ اصولی و هدفمند و مرور رو به انجام برسونن ، تا به نتایج عالی برسن ، به بهانه یِ بی اساس : ” زبان فرّاره ! ” می چسبن !
در واقع به این بهانه یِ بی اساس پناه می برن تا از شرِّ سرزنش هایی که به خاطر بلد نبودن زبان انگلیسی و در نتیجه نرسیدن به جایگاه های مناسب تر کاری و اجتماعی و … ، می شن ، نجات پیدا کنن !
اگر این بهانه واهی رو رها کنن ، به تنبلی کردن و تلاش نکردن برای یادگیری اصولی زبان انگلیسی ، محکوم می شن ، پس دو دَستی به این بهانه می چسبن و یه عمر خودشون و دیگران رو گول می زنن !

اما تا کِی ؟!

بالاخره که چی ؟!

چسبیدن به این بهانه ، مثل آب در هاون کوبیدن می مونه و هیچ مَنفعتی نداره ، فقط باعث درجا زدن و پَسرفت می شه 🙁
اون هم در این دوره و زمونه که تسلط سریع و اصولی به زبان انگلیسی ، حَلّالِ خیلی از مسائل و موضوعات ما هست و پیشرفتها و خوشحالی های زیادی رو برامون به ارمغان میاره 🙂

این مقاله توسط وبسایت ” اول لغت  به رشته تحریر درآمده و حاصل مطالعات ، تحقیقات ، پژوهش ها و تجربیات ” اول لغت  می باشد ،  لطفاً هنگام به اشتراک گذاری این مقاله ، منبع  www.avvalloghat.com را ذکر فرمایید تا مسیر مطالعه و پژوهش در راستای آگاه سازی و روشنگری، همچنان زنده و پویا باقی بماند 🙂

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *